صحراویه

یا امیرالمؤمنین علیه السلام…

خطبه های مقام معظم رهبری در نماز جمعه تهران سال ۵۹

آقا برداشته در روزنامه سرمقاله کرده که خامنه ای رو بایستی …
البته اسم نیاورده، اشاره کرده… گفته فلانی را بایستی محاکمه کنیم…
در سرمقاله روزنامه عصر تهران اظهار کردند که بنده را باید محاکمه کنند…
چرا؟ چون بنده در فلان خطبه یا در فلان مصاحبه گفتم که اگر طبق نظر روحانیون دلسوز خرمشهر عمل می شد، اون بخش از خرمشهر سقوط نمی کرد…
بسم الله محاکمه کنید! (تکبیر حضار)
بسم الله آقایان پررو و وقیح، محاکمه کنید من رو….
من هم شما رو دعوت می کنم به محاکمه!
محاکمه کنید تا بفهمند مردم که چه جریاناتی در پشت پرده های پلید سالوس و تزویر شما داره می گذره!
محاکمه کنید تا ما هم اجازه پیدا کنیم حرف هامون رو بزنیم….
ما هم اینقدر حرف ها رو در دلمون نگه نداریم…
ای خدای بزرگ، تو شاهدی… والله آنقدر حرف گفتنی برای گفتن هست که اگر گفته بشود ذهنیات بسیاری از این مردم تصحیح خواهد شد…
فقط به خاطر خدا و به خاطر گل روی امام و فرمان امام نمیگیم، دهن رو می بندیم…
من خودم خدمت امام یک روز عرض کردم
گفتم: ای امام بزرگوار [به این تعبیر] گفتم آقا! وضع ما همون وضعی است که امیرالمؤمنین فرمود: فَصَبَرْتُ وَ فِی الْعَیْنِ قَذًى،
و فِی الْحَلْقِ شَجًا … ما صبر می کنیم… باز هم صبر می کنیم…

باز هم نمی گیم. اگر امام اجازه داد آنوقت خواهیم گفت…

و خدای بزرگ شاهده که حرف برای گفتن زیاد داریم…‌

یک سینه حرف موج زند در دهان ما   
از بیم دین اگر چه خموشیم چون حباب»

توضیحات:

· قَذًى: به معنای خاشاک و ریزه‌ای است که در چشم می‌رود و باعث آزار می‌شود .
· شَجًا: به معنای گیر کردن غذا یا استخوان در گلو است که بلعیدن را دشوار می‌کند .

این فراز، بخشی از خطبه ۳ نهج‌البلاغه (معروف به خطبه شقشقیه) است که امام علی (ع) در آن از مصائب و ناملایمات پس از رحلت پیامبر (ص) و صبر خود در آن شرایط سخن می‌گویند .